Home

SYNOPSIS

Punt Uit – Schluss Aus – Full Stop geeft een gevoelig, intiem en intrigerend inkijkje in een van de meest ingrijpende momenten in iemands leven: het leven willen verlaten omdat de levenspijn de levensvreugde verdrijft.

Documentairemaker Rosemarie Blank volgt haar levensgezel van zeer nabij en samen maakten ze deze film van zijn laatste dagen. Het dilemma, de strijd: in cinematografisch fascinerende scenes en met humor weet ze het leven in zijn meest naakte en pure vorm te raken.

Punt Uit – Schluss Aus – Full Stop is een ode aan een levensgenieter die tot het einde voor zijn leven blijft vechten, tot zijn laatste besluit valt.

Trailer
OVER DE FILM

Michael Hellgardt vroeg mij om zijn laatste levensjaar met de camera vast te leggen. Daarom wilde hij steeds weten of het opnameapparaat aan stond: Loopt de camera? Ook het geluid?  Hij zei dat als iemand die de regie tot het einde van zijn leven zelf wilde behouden. Zo hadden we een gemeenschappelijk project.

De camera stond meestal op een statief, klaar voor gebruik. Zo kon ik op die manier Michael helpen, als hij gevallen was, zonder me een voyeur te voelen. Zelfs na een val op de grond gaf hij mij nog de nodige aanwijzingen hoe ik hem moest helpen overeind te komen. De aanwezigheid van de camera hielp mij, maar ook hem, om een zekere afstand te bewaren. Daarnaast hebben de zakelijke toon van zijn aanwijzingen en het beeld van zichtbare ellende ook een dramatisch effect: je ziet zijn hulpeloosheid, maar ook de manier waarop hij die vaak probeert te ontkennen door de clown te spelen.

Behalve de beelden van een reis naar Italië zijn de meeste opnames gemaakt in onze Amsterdamse woning, die Michael in de jaren tachtig als architect zelf heeft ontworpen. Tijdens het filmen ontdekte ik weer de rijkdom van het Hollandse licht. Bij de montage hoefde ik vaak alleen maar licht en schaduw te versterken om een visueel aantrekkelijk beeld te krijgen. Mijn eerste impuls was eerder de kracht van het beeld dan het gesproken woord.

De scènes met de huisarts zijn vanwege haar wens om niet herkenbaar in beeld te zijn, donkerder weergegeven. Ik beschouw deze beelden ook als een vormelement die bij de stijl van de film past. De donker gemaakte beelden zeggen natuurlijk ook iets over het precaire onderwerp euthanasie, ook al is dat niet direct het centrale thema van de film.

Vooral in het begin van de film zijn herhaaldelijk artificiële en wat penetrante geluiden te horen, die als tinnitusgeluiden geïnterpreteerd kunnen worden. De muziek in de film is meestal de muziek waar Michael op dat moment naar luisterde en is daarmee een onderdeel van de scènes.

Er zijn ook foto’s en filmopnames te zien uit het verleden die Michaels fysieke en mentale kracht tonen. Daarmee wordt niet alleen iets over de verschillende tijden waarin hij heeft geleefd verteld. Ze maken ook zijn levenswil begrijpelijk die net zo sterk was als zijn doodswens. Ik wilde niet alleen een film maken over een existentieel conflict, maar ook een film die vanuit cinematografisch oogpunt interessant zou zijn.

Rosemarie Blank, Amsterdam, 12 november  2019

TE ZIEN

Voorpremières 

7 maart – 15:00 uur | EYE Filmmuseum + nagesprek met Rosemarie Blank

8 maart – 19:00 uur | Het Ketelhuis + nagesprek met Rosemarie Blank

9 maart – 20:00 uur | Filmhuis De Spiegel

En vanaf 12 maart in de volgende filmtheaters

Filmhuis Den haag | Filmhuis Hilversum | Slieker Film | Filmhuis Alkmaar | Natlab | LUX | Louis Hartlooper Complex |   LantarenVenster | Het Ketelhuis | EYE| De Balie

Of thuis via Picl